തീരത്തെക്കാഞ്ഞടിക്കുന്ന തിരമാലകളുടെ വന്യതയെക്കാള് നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ ശ്യാമനീലിമയായിരുന്നു എന്നെ ആകര്ഷിച്ചത്.ഉച്ച വെയിലിനെ കാര്മേഘങ്ങള് മറച്ചു വെച്ചത് നമ്മുടെ പ്രണയത്തെ സൂര്യന് ഒളിഞ്ഞു നോക്കാതിരിക്കാനായിരുന്നോ? കടല്പ്പാലത്തിന്റെ മുകളിലിരുന്നു തിരകള് കാല്പാദങ്ങളെ ചുംബിക്കുന്നത് ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് നമ്മുടെ കൈ വിരലുകള് കൂടി പിണഞ്ഞത് ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. നിന്റെ കൈവലയതിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തില് മണിക്കൂറുകള് നിമിഷങ്ങളായതും ഞാനറിഞ്ഞില്ല.. എന്റെ ഹൃദയ സ്പന്ദനങ്ങളുടെ ഇടവേളകള് പോലും നിന്നെ കാണാനുള്ള എന്റെ കാതിരിപിന്റെ ദൈര്ഘ്യം വര്ധിപിച്ചു... നിനക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ആ ഗുല്മോഹറിന്റെ ചുവട്ടില് നിന്നോടൊത് ചിലവഴിച്ച രാവുകള് എന്റെ ഓര്മ ചെപ്പിലെ മണിമുത്തുകളായി ... പ്രിയനേ.. നീയറിയുന്നില്ല, നീയെനിക്കെത്ര പ്രിയങ്കരനെന്നു.....
No comments:
Post a Comment